catan adətən 2-4 nəfərlə oynanılır. məqsəd ada üzərində yollar, qəsəbələr və şəhərlər tikərək 10 və ya 15 qalibiyyət xalını birinci yığmaqdır. meşələr taxta, təpələr kərpic, tarlalar taxıl, çəmənliklər yun, dağlar daş verir. səhralıq isə heç nə vermir, hətta alır, deyərdim. -*
açığı, bu oyunu digərlərindən fərqləndirən elə qeyri-adi bir şeyi yoxdur. günün sonunda, sadəcə şans və strategiya balansını qoruyan, ada mövzusu ilə diqqət çəkən, sadəliyi ilə asılılıq yaradan bir oyundur. onu bu qədər xüsusi edən də elə budur.
ada xəritəsi hər biri fərqli resursları * kərpic, taxıl, taxta, daş, və yun * deyəsən bunu demişdik olan altıbucaqlı lövhələrdən ibarətdir. həmin bu resursların ətrafı ilə yollar (nazik taxta çubuqlar) və bunların üzərinə qəsəbələr qurulur. əsas odur ki, resursları yaxşı idarə edib tikinti üzərində üstünlük qurasınız. tipik (3-4 nəfərlik) bir catan oyunu təxminən 60–90 dəqiqə çəkir.
dediyim kimi, başlanğıcda oyunçular altıbucaqlıların kəsişməsində bir neçə kiçik ev (qəsəbə, kənd) yerləşdirirlər. hər turda iki zər atılır, bu, hansı löhvələrin resurs verəcəyini müəyyən edir. əgər atılan rəqəm məskənin olduğu bir plitənin nömrəsi ilə üst-üstə düşərsə, sən həmin resursun kartını alırsan. bu arada, yalnız zəri atan yox, bütün oyunçular kart alır. misal üçün, zərlər gəlib 6 və 2, cəmi 8, 8 yazılan löhvənin ətrafında kimin qəsəbəsi varsa onlar bir kart alır (iki məskən varsa iki, belə, belə gedir). bu da hər kəsi oyunun içində saxlayır və hər zər atımını maraqlı eliyir.
oyunçular resurs kartlarını yollar tikmək, yeni qəsəbələr qurmaq, qəsəbələri şəhərlərə yüksəltmək və ya xüsusi inkişaf kartları almaq üçün xərcləyirlər. qələbə xalına birinci çatan udur, buna görə də, xalları daha tez toplama yollarını tapmalıyıq. xallar qəsəbə və şəhər tikərək və ya müəyyən bonusları əldə etməklə (məsələn, ən uzun yol və ya ən böyük ordu kimi inkişaf kartları ilə) qazanılır.
oyun səni maraqlı saxlayacaq qədər seçim təklif edir, amma o qədər də çox deyil ki, adamı çaşdırsın.
yalnız müəyyən sayda resursa sahib olmaq olur, çatışmayanları ticarət yolu ilə, ya bazara, ya da daha ucuza razılaşsalar dostlara satıla bilər. böyük qruplarda ticarət çox vacibdir, bəzən sadəcə vədlər verərək, qabağa gedirsən.
başqa bir əsas element oğrudur, bu bir dənə səhra ki var, deyirdim. hə o səhra həmişə 7 ilə nişanlanır, yeddi də zər cəmlərinin medianı olduğundan, ən çox gəlmə ehtimalı olan fiqur olur. oğru fiquru ilə bir resurs löhvəsini blokalyıb, ordan resurs gəlməsini saxlayırsınız, və hətta həmin löhvədə qəsəbəsi olan bir nəfərdən bir random kart alırsınız. üstəlik, müəyyən bir kart sayını keçmisinizsə, və oğru gəlibsə, siz belə zəri atmışsınızsa da artıq çox gecdir, kartlarınızın yarısı ilə vidalaşırsınız. bu da resurs yığılmasının qarşısını alır. qısaca, dostu dosta qırdırar bu oğru.
catan-ın bu qədər maraqlı olması bacarıqla təsadüfün balansıdır. tamamilə şans üzərində qurulmuş ailə oyunlarından fərqli olaraq, catan oyunçulara əhəmiyyətli strateji seçimlər verir. lakin çox mürəkkəb strategiya oyunlarından fərqli olaraq, burada kifayət qədər şans da var ki, yeni başlayanlar təcrübəlilərlə rəqabət apara bilsin. bu dinamik balanslaşdırma effekti, daha təcrübəli biri ilə oynayanda belə, oyundan kənarda qalmırsan.
catan çoxu vaxt monopoly ilə müqasiyə olunur, düşünürəm ki, monopoly amansız kapitalizm və dostlarını iflasa sürüklədib bankrot etdirmək haqqındadırsa, catan rəqabət apararaq belə birlikdə inkişaf tapmaq haqqındadır.
oyunun populyarlığı artdıqca, fanatlar oyunu yalnız üzbəüz yox, həm də internet üzərindən oynamaq istədilər. bu tələbat bizə colonist.io-u qazandırdı.
bu entrini də burda bugün 1000-ci oyunumu bitirərək yazdım. hələ haqqında yazmadığım və oyunun mənim belə tam anlamadığım seafarers və cities & knights kimi genişlənmələri də var. mən daha çox iki nəfərlik oynayıram, daha sürətli bitir və daha çox müstəqil olursan. dünyanın 4 tərəfindən adamlarla danışır, hindistanlılara söyürsən. mən özüm cs'in videosu ilə tanış olub, izlərkən belə zövq almışdım. öyrən gəl, oynayaq ehe
(youtube: 
)
)
şərhlər: